• Kırıkkale, Türkiye
  • 26/09/2022

Şevval: Ay parçası.

Narin, kırılgan ve ışıltılı.

Kristal bir cam gibi.

Masum bakışlı, melek yüzlü.

Gözleri gökyüzüne âşık.

Yakışmayan tek şey ölümdü uğradı sokağına,

ve acıyla aldı.

Acıyı yumak yumak sinesine yükledi.

Bir annenin ve bir babanın.

Tarifi yok, yoklar imkânsız.

Gözlerinde dünyalar taşıyan ay parçası.

Aydınlık, yarın ve umut.

Kesintisiz sevinçler kesildi.

Uğraksız acılar ve matemler.

Şevval: Ay parçası.

Üç aya ömürlük acılar sığdı.

Kim kıydı sevincine, kimler dokundu gülüşüne.

Hayat deyip geçilmez, ölüm hiç değil.

Zindan duvarların sesi kısık.

Boşluk boşluk adımlar.

Karanlık zamanlar.

Kıyım kıyım dünler.

Meçhul cevaplar.

Sorular yığın yığın.

Acılar, dipdiri çaresizlik ve matem.

Şevval: Ay parçası.

Ölümün koynuna giren melek.

Melekler dokundu ay yüzüne.

Cennet fidanı. Umut ağacı.

Bir annenin ve bir babanın.

Acısına cennet gizleyen melek.

Yarın ve umut, artık cennet.

Şevval: Cennet tebessümü.

01/02/2022

Hiç

One thought on “Şevval: Ay Parçası

  1. Allah’tan rahmet dilerim. Rabbim mekânını cennet eylesin geride kalanlarına da sabır ihsan eylesin.”

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.